Wtyczka Wcięcia

Wybierz sposób działania wcięć i dostosuj wcięcie zaznaczonych wierszy.

Gdzie to znaleźć

Edycja ▸ Wcięcia:

• Zwiększ wcięcie — Ctrl+]
• Zmniejsz wcięcie — Ctrl+[

Oba polecenia działają na każdym wierszu objętym zaznaczeniem, a gdy nic nie jest zaznaczone — na wierszu z karetką.

Ustawienia

Otwórz Preferencje ▸ Wtyczki ▸ Wcięcia:

• Styl wcięć — Tabulatory, Spacje lub Automatycznie (wykryj z dokumentu).
  • Tabulatory (domyślne dla nowych plików) wstawiają prawdziwy tabulator na poziom.
  • Spacje wstawiają Spacji na wcięcie spacji na poziom.
  • Automatycznie analizuje istniejące wcięcia dokumentu i się do nich dostosowuje — plik wcięty tabulatorami dalej używa tabulatorów, plik z dwiema spacjami dalej używa dwóch spacji itd. Plik bez żadnych wcięć wraca do wartości domyślnej (tabulatory).
• Spacji na wcięcie — ile spacji składa się na jeden poziom wcięcia (to także wizualna szerokość tabulatora).
• Zawinięte linie — od którego miejsca zaczynają się kontynuacje długiego, zawiniętego wiersza (samo zawijanie włącza Widok ▸ Zawijanie wierszy):
  • Wyrównaj do wcięcia linii (domyślne) — kontynuacje ustawiają się pod wcięciem pierwszego wiersza, więc wcięty blok zawija się jako jedna wizualna kolumna.
  • Zaczynaj od lewej krawędzi — kontynuacje zaczynają się od krawędzi okna, jak w edytorze tekstu typu Word.
  • Wcinaj o jeden poziom głębiej — jak ustawienie domyślne plus jeden dodatkowy poziom wcięcia, dzięki czemu miejsce zawinięcia łatwiej zauważyć.
• Wklejanie: Dopasuj wcięcie wklejanych linii do wcięcia kursora (włączone) — wielolinijkowy blok wklejony przy wciętym kursorze dostaje wcięcie tego kursora, zamiast trafiać poszarpany. Samo zachowanie należy do polecenia wklejania edytora; tutaj mieszka tylko przełącznik, obok pozostałych opcji wcięć. Przełącznik dotyczy także polecenia Wklej jako Markdown. Zobacz Wklejanie bloku kodu.

Wybrany styl jest jedynym źródłem prawdy dla całego edytora: korzystają z niego klawisz Tab, cofanie wcięcia klawiszem Backspace i automatyczne wcinanie.

Automatyczne wcinanie

Naciśnięcie Enter przenosi początkowe białe znaki bieżącego wiersza do nowego wiersza, więc pozostajesz na tej samej głębokości bez ponownego wpisywania tabulatorów czy spacji. Gdy karetka stoi między świeżo otwartą parą nawiasów, blok się rozwija:

if (cond) {|}        Enter        if (cond) {
                     ───────►          |
                                   }

Nowy wiersz jest wcięty o jeden poziom głębiej, a nawias zamykający trafia do własnego wiersza na głębokości nawiasu otwierającego. Automatyczne wcinanie wyłącza się wewnątrz komentarzy i literałów łańcuchowych, gdzie { jest zwykłym tekstem, a nie otwarciem bloku.

Zarówno projektowy plik .editorconfig, jak i dostarczane z językiem domyślne wcięcie (Python → 4 spacje, Go → tabulatory, …) mają pierwszeństwo przed wybranym tutaj stylem globalnym — tabelę i pełną kolejność rozstrzygania znajdziesz w sekcji per-language defaults.

Powiązane

Pełne zachowanie edycji — automatyczne domykanie nawiasów/cudzysłowów, nadpisywanie zamknięcia, usuwanie pustej pary, rozwijanie bloku po Enter, wstrzymywanie w komentarzach/łańcuchach i obsługę wielu karetek — opisuje Auto-pair & indentation.