Wtyczka Obszar roboczy

Otwórz folder jako obszar roboczy i przeglądaj, twórz, zmieniaj nazwy oraz usuwaj jego pliki z panelu bocznego — możesz więc pracować z całym projektem, a nie tylko z pojedynczymi plikami.

Gdzie to znaleźć

Menu Plik:

Polecenie	Działanie
Otwórz folder…	Wybierz katalog; staje się on korzeniem obszaru roboczego i pojawia się panel.
Zamknij folder	Zamyka folder i dokumenty, które w nim mieszkają — patrz niżej.
Odśwież indeks obszaru roboczego	Wczytuje folder na nowo na potrzeby Przejdź do pliku, zamiast czekać na automatyczne odświeżenie.

Ostatnio otwarty folder jest zapamiętywany i przywracany przy następnym uruchomieniu. Przy tym przywróceniu panel nie jest otwierany na siłę: jeśli ukryłeś dok, pozostaje ukryty. Przywraca go dopiero jawne Otwórz folder….

Zamknięcie folderu zamyka jego pliki

Zamknij folder najpierw zamyka każdą otwartą kartę, której plik leży wewnątrz obszaru roboczego, a dopiero potem czyści obszar roboczy. Pliki spoza folderu i bufory bez nazwy pozostają nietknięte.

Zmodyfikowany dokument wywołuje zwykłe pytanie Zapisz / Odrzuć / Anuluj — nic nie zamyka się za Twoimi plecami. Naciśnięcie Anuluj w którymkolwiek z nich przerywa całą operację: folder pozostaje otwarty, a karty zamknięte przed anulowaniem pozostają zamknięte. Naciśnij Zamknij folder ponownie, gdy zdecydujesz.

Przejdź do pliku i indeks

Wtyczka utrzymuje listę plików stojącą za Przejdź do pliku (Ctrl+P) w Palecie poleceń. Jest budowana w tle: otwarcie dużego folderu — albo takiego na zasobie sieciowym — nie blokuje już edytora, a paleta pokazuje pliki poprzedniego folderu, dopóki nowa lista nie będzie gotowa. Pasek stanu mówi Indeksowanie… w trakcie i Zaindeksowano plików: N po zakończeniu.

Indeks odświeża się:

• automatycznie, około dwie sekundy po tym, jak coś zmieni się w korzeniu obszaru roboczego albo w jednym z jego bezpośrednich podfolderów. Obserwowany jest tylko ten pierwszy poziom — obserwator całego drzewa źródeł kosztowałby jeden uchwyt systemu operacyjnego na katalog — więc zmiana ukryta głębiej czeka na jeden z dwóch pozostałych wyzwalaczy;
• przy zapisie pliku w folderze: nowo utworzony plik dołącza do indeksu od razu, bez ponownego przechodzenia drzewa;
• na żądanie, przez Plik ▸ Odśwież indeks obszaru roboczego (dostępne też w Palecie poleceń). Użyj po git checkout, po budowaniu albo po czymkolwiek innym, co przestawia drzewo w sposób niewidoczny dla płytkiej obserwacji.

Indeks mieści tyle plików, ile ustawisz w Preferencjach ▸ Obszar roboczy — domyślnie 50 000 — więc ogromne drzewo nigdy nie zdławi palety. Gdy przeszukiwanie zatrzyma się na tym pułapie, pasek stanu o tym informuje, zamiast po cichu pomijać dalsze pliki w Przejdź do pliku. Podnieś limit (do 500 000) dla bardzo dużego repozytorium albo obniż go, jeśli indeksowanie folderu na wolnym udziale sieciowym trwa zbyt długo.

Które foldery są pomijane

Niektórych katalogów indeksować nie warto: metadanych systemu kontroli wersji, stanu IDE, wyników budowania, drzew zależności. Preferencje ▸ Obszar roboczy zawierają listę nazw katalogów, do których indeks nigdy nie zagląda — jedna w wierszu, dopasowanie całości, z rozróżnianiem wielkości liter, na dowolnym poziomie.

Domyślne to .git, .svn, .hg, .vs, .vscode, .idea, .cache, node_modules, build, Build, out, dist, bin, obj, target, __pycache__ i .mte-compile-commands. Zmień listę, gdy Twój projekt trzyma prawdziwe źródła tam, gdzie taka nazwa by je ukryła — Przywróć domyślne odtwarza listę. Zmieniona lista natychmiast ponownie indeksuje otwarty folder.

Pusta lista znaczy „indeksuj wszystko"; nie jest odczytywana jako „użyj domyślnych".

Panel obszaru roboczego

Dokowalne drzewo wybranego folderu. Kliknij dwukrotnie plik, aby go otworzyć. Drzewo odświeża się automatycznie, gdy pliki zmieniają się na dysku.

W każdym folderze najpierw stoją podfoldery, potem pliki, a każda z tych grup jest ułożona alfabetycznie. Wielkość liter nie ma znaczenia, a liczby w nazwie są porównywane według wartości, więc file2.txt stoi przed file10.txt. Kolejność jest taka sama w systemach Windows i macOS.

Kliknij prawym przyciskiem element, aby otworzyć jego menu kontekstowe:

Akcja	Działanie
Nowy plik…	Tworzy plik w wybranym folderze.
Nowy folder…	Tworzy podfolder.
Zmień nazwę…	Zmienia nazwę wybranego pliku lub folderu.
Usuń…	Usuwa wybrany plik lub folder (z potwierdzeniem).
Pokaż w Eksploratorze	Pokazuje element w systemowym menedżerze plików.

Inne funkcje podążają za obszarem roboczym

Otwarcie folderu rozgłasza nowy korzeń do reszty edytora, dzięki czemu funkcje takie jak Znajdź w plikach mogą domyślnie przeszukiwać bieżący obszar roboczy.